BeautifulWorld

 "
      ก็ไม่ต่างกันจากฉัน... 
    ในห้วงหนึ่งที่ฉันเดินทาง มีใครหลายคนเดินผ่านเข้ามาในความคิด
    แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ฉันจะสามารถส่งความคิดถึงให้ได้อย่างเปิดเผย
    ไปกับข้อความที่ฉันบรรจงเขียนลงโปสการ์ด
    และส่งให้ความคิดถึงเดินทางไปยังผู้รับอย่างสวัสดิภาพ
    และนั่นคือความสำเร็จในการเดินทางของโปสการ์ด...  
                          "
                                           ebeauty 
 
 
   

ผมนั่งเขียนโปสการ์ดในวันที่ฝนตกพรำ .. พรำ
เขียนไปก็นั่งย้อนมองไปว่าอะไรนะที่ทำให้ผมเริ่มส่งโปสการ์ด
 
 
ผมส่งโปสการ์ดมาร่วมได้ 3 ปีแล้ว
จุดเริ่มต้น...มาจากการได้รู้จักเพื่อนๆตามค่าย โครงการอาสาต่างๆ
ที่มักจะไปพบปะกันตามต่างจังหวัด
แน่นอนว่านอกจากประสบการณ์ที่ได้รับกลับมา
ก็จะมีมิตรภาพอีกมากมายที่ตามกลับมาบ้านด้วย
 
การโทรศัพท์ หรือ สนทนาผ่านอินเทอร์เน็ต
สำหรับผมแล้วดูยังไงชอบกล ยังจริงใจไม่พอ
เลยเริ่มเขียนโปสการ์ด และจดหมายไปยังมิตรภาพที่มีทั่วประเทศไทย
 
สำหรับผมแล้วการได้เขียนโปสการ์ดหามิตรภาพนั้น
เพื่อให้ผู้รับได้รับรู้ถึงความรู้สึกดีๆที่มีให้จากมิตรภาพที่อยู่ห่างไกล
โดยผ่านการเขียนบนโปสการ์ด..
 
ความรู้สึกดีๆเหล่านั้นหาได้ส่งไปถึงมิตรภาพครบทุกคนไม่
เพราะโปสการ์ดบางส่วนที่ส่งไปไม่ถึง
แต่ไม่สาเหตุอะไร ผมก็ยังเขียนโปสการ์ดเพื่อส่งไปหามิตรภาพเรื่อยๆ
โดยหวังว่า สักว่าหนึ่งจะไม่มีโปสการ์ดที่ตกหล่นอยู่ระหว่างการเดินทาง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ผมเชื่อว่า
 
"ความรักนั้นไม่มีเพศ แต่เราต่างหากที่ไปจำกัดเพศให้ความรัก"
 
การที่เราเคยได้รักใครสักคนหนึ่งนั้น
 
ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดแล้วล่ะคับ
 
ส่วนอีกฝั่งจะตอบรักหรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง
 
 
แต่ผมอยากให้คุณได้ภูมิใจไว้ว่าครั้งหนึ่งคุณก็เคยมีความรัก...
 
 
 
ปล. ใครที่เคยรับชมรับฟังมาแล้วก็ขออภัยด้วยนะคับ m( _ _ )m
 
ฝากคอมมิคแนวนี้มาไว้อ่านนะคับ >> [Comic Y] กล้าพอไหมที่จะบอกรัก...
 
ความคิดดีดี ที่สามารถใช้ได้จริง เวลาเกิดเหตุไม่คาดฝันนะคับ
 
 
 
[คำแปล]
สิ่งที่แบ่งปันให้กับทุกคนได้

1.กระดาษทิชชู่ 12ม้วน   เข้าห้องน้ำได้ 1,000คน
2.น้ำมัน 10ลิตร             ช่วยเหลือคนป่วยไ้ด้ 4คน (รถพยาบาล1คัน)
3.ขนมปัง 1ปอนด์          กินได้ 1 ครอบครัว
4.แก๊สหุงต้ม 1 กระป๋อง   หุงข้าวอุ่นๆ กินได้ 10คน
5.ข้าวสาร 5กิโลกรัม       ปั้นข้าวปั้นได้ 120คน
6.ถ่าน 1ก้อน                  วิทยุ 1เครื่อง ฟังได้ 100คน
 
 
 
ในเวลาที่เลวร้าย เราก็ได้เห็นว่า
สิ่งที่ดูมีค่าน้อยมันกลับมีค่ามากสำหรับคนอื่นๆ
ไม่มีใครอยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้หรอกคับ
ทุกคนก็ได้แต่ส่งแรงใจ แรงภาวนา ส่งความช่วยเหลือ
ให้ทุกอย่างกลับมาเป็นแบบเดิมให้มากที่สุด
 
เอนทรี่นี้เขียนไปร้องไห้ไปเลยคับ
สั้น สั้น แต่ความรู้สึกนั้นมันมากมายเหลือเกิน
ได้แต่ภาวนาให้ทุกอย่างกลับมาเป็นแบบเดิมโดยเร็ว
 

 

 

 
 
 
 

 

edit @ 18 Mar 2011 22:46:40 by Post Peace