แม่ครับ ผมเป็น"เคะ"!!

 

 

ใสๆวัยมัธยมคับ ชอบเหลือเกินแนวนี้ เพ้อฝันอยากมีบ้าง อิอิ^^
เรื่องนี้อยากบรรยายฉากอาหารจัง แต่ไม่รู้จะบรรยายยังไงให้น่ากิน
ยังไงก็ลองอ่านดูนะคับ น่ากินหรือชวนอ้วกประการใดก็บอกกัน
พี่เก่งแอบเหมือนตัวร้ายนิดๆหน่อยอ่ะ(ในความคิดนะ) ลองดูนะว่าเป็นยังไง


ถ้าได้ทำของอร่อยๆให้กับคนที่เราแอบรักได้กิน
เค้าจะต้องรับรู้ถึงความรู้สึกที่มีให้แน่ๆ

"เซน... กุ้งชุบทอดอะไรนี่อร่อยมากเลย"
"นี่เรียกว่ากุ้งห่มสไบต่างหากล่ะกัน ใช่ไหมเซน?"
"ถูกแล้วล่ะริท... ว่าแต่อร่อยจริงๆเหรอ?"
"จริงสิเซน ข้าวกล่องที่เซนทำมาแบ่งๆให้พวกเราชิมเนี่ยอร่อยทุกวันแหละเนอะกัน"
"กันว่าเซนต้องทำสุดฝีมือในทุกๆเช้าแน่นอนไม่งั้นไม่อร่อยขนาดนี้หรอก"
"อื้ม! เซนดีใจนะที่มีคนชมว่าอร่อย"
"แบบนี้กันอยากได้เซนเป็นคู่ร่วมชีวิตเลย จะได้กินอาหารอร่อยทุกๆวัน ฮ่าฮ่า ^^"
"น้อยๆหน่อยกัน ริทจะเอาเซนไปเป็นพ่อครัวที่บ้านอยู่"
"ไม่เท่าไหร่เลยนะริท... ว่าแต่ทำไมวันนี้ข้าวกล่องดูหรูกว่าทุกวันเลยทั้งข้าวสามสี กุ้งห่มสไบ สลัดมันฝรั่ง
เนื้อเบอเกอร์ ไก่ทอด ไข่หวานชิ้นใหญ่ ผักขมอบชีส ผลไม้ปลอก พุดดิ้งชาเขียวถั่วแดง จะเยอะหรูไปไหน"
"คือว่า... เซนทำแบบเดียวกันนี้แล้วไปใส่ไว้ในล็อกเกอร์ของพี่เก่งน่ะสิ"
"หา!! รุ่นพี่ที่อยู่ชมรมมวยคนนั้นน่ะเหรอ?"
"อะ....อื้ม >///<"
"เซนนี่กล้าหาญมากเลยนะ กันยังไม่กล้าทำเลย น่านับถือจริงๆเลย"
"รุ่นพี่คนนี้คนปลื้มเยอะนะ แต่ว่าถ้าเป็นข้าวกล่องของเซนต้องสู้คนอื่นๆได้แน่"
"ก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้นนะ ^^"

"เฮ้!! ห้องนี้มีน้องที่ชื่อเซนไหม?"
"เอ่อ...ผมเองครับ ไม่ทราบว่าพี่มีอะไรรึเปล่า"
"ขอบใจนะสำหรับข้าวกล่อง พอเปิดล็อกเกอร์แล้วเห็นข้าวกล่องก็ตกใจมากเลย
รู้ไหมว่าข้าวกล่องของนายอร่อยมาก อยากทานข้าวกล่องของนายทุกวันนะ อ่ะนี่กล่องข้าว
พรุ่งนี้เจอกันนะ.. บาย"
"เดี๋ยวครับพี่..." ไม่ทันที่จะพูดจบรุ่นพี่คนนั้นก็วิ่งหายไปแล้ว
"เซนอย่าบอกนะว่าผิดล็อกเกอร์น่ะ"
"รุ่นพี่คนนั้นชื่อว่าโตโน่ อยู่ชมรมมวยเหมือนกัน"
"ไม่นะ!!......O[]O" นี่ผมดันเอาข้าวกล่องไปใส่ไว้ผิดล็อกเกอร์หรอเนี่ย
จะว่าไปพี่โตโน่นั่นเล่นทานข้าวหมดเกลี้ยงไม่เหลือสักเม็ด
แถมยังชมผมอีก ทั้งๆที่อยากได้ยินจากปากพี่เก่ง

วันนี้ต้องใส่ข้าวกล่องให้ถูกล็อกเกอร์ ผมต้องหาล็อกเกอร์พี่เก่งให้เจอ
"อรุณสวัสดิ์คร้าบบบ... น้องเซน"
"ว๊าก!! >[]<" เสียงของพี่โตโน่ทำให้ผมตกใจ
"วันนี้เอาอะไรใส่ข้าวกล่องมาให้เนี่ย ขอดูหน่อยนะ"
"เดี๋ยวครับพี่โตโน่..." ไม่ทันที่จะพูด พี่โตโน่เปิดข้าวกล่องนั่นซะแล้ว
"ว้าว!!น่ากิน ขอชิมไก่ทอดสไปซี่คำนึงนะ ...งั่มๆ"
ไม่น๊า... นั่นข้าวกล่องที่ผมจะเอามาให้พี่เก่ง T T
"สุดยอด!! อร่อยมากเลยไก่กรอบๆกับซอสรสเผ็ดนี่ได้ใจจริงๆเลย เคี้ยวที่ซี้ดไปถึงคอหอยเลย ฮาฮา"
ทำไมต้องยิ้มแบบนั้นด้วยนะ ทำเหมือนว่ามันอร่อยมาก
"อร่อยขนาดนั้นเชียว?"
"อืมๆ... อร่อยจริงๆนะ อยากกินตอนนี้ให้หมดเลยล่ะ แต่เดี๋ยวอดกินตอนเที่ยง ต้องเก็บไว้ก่อน"
แล้ววันนี้ผมก็อดให้พี่เก่งอีกแล้วหรอเนี่ย T T

"เที่ยงแล้ว!! เที่ยงแล้ว!! ทำยังไงดีเนี่ย?"
"เป็นอะไรเซน?"
"ริทว่าต้องเป็นเรื่องพี่โตโน่แน่เลย"
"พักเที่ยงแล้ว!! ไปกินข้าวกันเถอะเซน เอ่อนี่ขอยืมตัวเซนไปก่อนนะ"
"เฮ้ย!!" ไม่ทันที่ผมจะตั้งสติได้ก็ถูกพี่โตโน่ลากออกมาจากกลุ่มเพื่อน

"ทานล่ะนะครับ... งั่มๆ"
ต้องมานั่งกินข้าวเที่ยงกับพี่โตโน่
แย่จังเลย ทำไมถึงไม่เป็นพี่เก่งนะ T T
"เมื่อวานว่าข้าวกล่องอร่อยแล้วนะ วันนี้อร่อยกว่าเมื่อวานอีก
ข้าวกล่องของเซนกินแล้วทำให้มีพลังขึ้นเยอะ ^^"
รอยยิ้มแบบนี้อีกแล้ว มันทำให้ผมปลื้มใจสุดๆเลยว่าข้าวกล่องของผมอร่อยจริงๆ
"จริงสิ... วันนี้ไม่มีไข่เจียวหรอ รู้ไหมว่าไข่เจียวที่เซนทำให้ ถูกปากโตโน่มากเลยนะ"
"เอ่อ... งั้นเอาไว้วันหลังจะทำให้กินนะ"
"อื้ม! เอาพรุ่งนี้เลยนะ ^^"
รอยยิ้มนั่นมันทำให้ผมใจอ่อนจริงๆ

"หา!! นี่ริทกับกันไม่ได้หูอื้อนะ นี่เซนทำข้าวกล่องให้พี่โตโน่หรอ?"
"ก็เห็นพี่โตโน่ทานท่าทางอร่อยนี่นา ก็เลย... ^^"
"มีปัญหากันไม่รู้ด้วยนะ"
"เที่ยงแล้ว งั้นเซนขอตัวก่อนนะ"
อยากรู้จัง ว่าวันนี้พี่โตโน่จะทำสีหน้าแบบไหนนะ

"อื้ม.... อร่อย ^^ จริงสิเมื่อวานตอนซ้อมชกกับครูฝึก
ครูชมมากเลย เป็นเพราะพลังจากข้าวกล่องที่เซนทำให้นั่นแหละ"
"ไม่ใช่หรอก...." รอยยิ้มที่จริงใจแบบนี้ ทำให้ผมหยุดดีใจไม่ได้เลย
"จริงๆนะ... อีกสามวันช่วยทำข้าวกล่องมาให้โตโน่ แล้วช่วยเชียร์ตอนโตโน่ขึ้นชกด้วยนะ
คราวนี้จะต้องชนะให้ได้เลย ข้าวกล่องขอไข่เจียวด้วยนะ ^^"
"ก็ได้" รอยยิ้มแบบนี้อีกแล้ว ผมละยอมจริงๆ
"ไชโย! ^^ คราวนี้จะต้องชนะเก่งให้ได้เลย แพ้มาหลายครั้งแล้วครั้งนี้ต้องชนะให้ได้"
"อะไรนะ! ขึ้นชกกับพี่เก่งหรอ!?"

เย็นวันนี้ผมกับริทมาแอบดูพี่เก่งซ้อมมวยล่ะ >///<
"เก็บอาการหน่อยเซน... หน้าแดงหมดแล้ว"
"บ้า! ใช่ที่ไหนกันล่ะ"
"อ้าว!! เซน" พี่โตโน่ทักแล้วกำลังเดินมาทางนี้ด้วย
"งะ....ไง"
"อีกสองวันก็จะขึ้นชกแล้ว คอยดูล่ะจะต้องชนะให้ได้ด้วยพลังของข้าวกล่องเซน ^^"
รอยยิ้มแบบนี้อีกแล้ว >///<
"กลับไปซ้อมได้แล้ว... เดี๋ยวครูฝึกก็บ่นหรอก"
"อะไรกัน พวกนายสองคนสนิทกันจังนะ" พี่เก่งทักมาด้วย... จะเข้าใจผิดไหมเนี่ย?
"เก่งไปซ้อมเลยไป เดี๋ยวโตโน่ตามไปขอคุยธุระก่อน"
"เออๆ รีบๆละกัน" พี่เก่งพูดจบก็เดินจากไป
"ไม่ใช่นะ!! เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว
ความจริงเซนตั้งใจทำข้าวกล่องให้พี่เก่งแต่ดันใส่ผิดล็อกเกอร์!!"
"หา!?"
"แต่เห็นพี่โตโน่ทานอย่างอร่อย เลยไม่กล้าบอกไป... เซนขอโทษนะ"
พูดจบผมก็รีบวิ่งออกมาโดยไม่หันกลับไปมองพี่โตโน่
ขอโทษนะพี่โตโน่ แต่ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงดีเหมือนกัน
ผมนี่บ้าชะมัดเลย ทำไมไม่พูดออกไปตั้งแต่แรก
ยังไงก็ต้องให้พี่เก่งรับรู้ความรู้สึกนี้ให้ได้

เช้านี้ผมก็ทำกล่องอีกตามเคย แต่ไม่ได้ทำเผื่อพี่โตโน่นะ
ยังไงซะวันนี้ก็ต้องให้พี่เก่งให้ได้

โอกาสดีจังเห็นพี่เก่งเดินมาคนเดียวพอดี เอาล่ะโอกาสนี้แหละ..
"พี่เก่ง! ช่วยทานข้าวกล่องด้วยครับ"
"หา! ให้พี่เหรอ?"
"ครับอยากให้พี่เก่งทาน..." ผมพูดแล้วยื่นข้าวกล่องให้
"ขอโทษนะ พรุ่งนี้พี่จะขึ้นชกแล้ว พี่ไม่อยากกินของแปลกๆหรอก"
"......" ของแปลกๆงั้นหรอ ...ผมได้แต่ยืนนิ่งจนเผลอทำข้าวกล่องตก
"ของแปลกอะไรล่ะ? ขอโทษเซนเดี๋ยวนี้นะ" อ๊ะ! พี่โตโน่ มาตอนไหนเนี่ย
"อย่าเลยครับพี่โตโน่ ไม่มีอะไรหรอก"
"ข้าวกล่องบ้าบอแบบนั้น กินเข้าไปจะท้องเสียรึเปล่าก็ไม่รู้?"
"เก่ง! นายพูดแบบนี้ได้ไง ถ้าต้องเอาข้าวกล่องของเซนให้กับคนอย่างนาย
โตโน่กินเองดีกว่า จะกินแล้วชกชนะนายให้ได้เลย คอยดู!"
"โตโน่... นี่นายละเมอรึเปล่า นายขึ้นชกทีไรไม่เคยเห็นชนะ"
"คอยดู โตโน่คนนี้แหละจะพิสูจน์ให้เห็นพลังข้าวกล่องของเซน"

"เซน... ข้าวกล่องนี้โตโน่ขอนะ"
"แต่มันตกพื้นไปแล้วนะ ถึงฝาจะไม่เปิดแต่ด้านในคงเละเทะหมดแล้วล่ะ..."
"โตโน่ไม่สนอ่ะ... เพราะยังไงข้าวกล่องของเซนก็อร่อยอยู่แล้ว ^^"
รอยยิ้มแบบนี้อีกแล้ว ครั้งนี้มันทำผมรู้สึกผิดจังเลย
"ทำไมพี่โตโน่ถึง..."
"ก็เพราะโตโน่รักเซนน่ะสิ
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้กินข้าวกล่องก็คิดว่าคนทำหน้าตาจะเป็นยังไงนะ
เพราะข้าวกล่องมันบรรจงมากแสดงถึงความเอาใจใส่คนทานที่สุด
ทานเสร็จแล้วก็รีบไปที่ห้องเซนทันที โชคดีจังที่เซนใส่ผิดล็อกเกอร์
โตโน่ไม่ยอมแพ้หรอก จนกว่าเซนจะรับรัก ถึงตอนนั้นเซนต้องทำข้าวกล่องให้ทุกวันนะ"
"พี่โตโน่...."


ผมรู้สึกแล้วล่ะว่าคนที่ผมต้องการทำข้าวกล่องให้คือใคร
ทั้งข้าวห่อไข่รูปหัวใจ เทมปุระผักห้าสี สลัดทูน่า เครปกล้วยหอม
ที่สำคัญขาดไม่ได้เลยไข่เจียวชิ้นใหญ่ แล้วอาหารทุกๆอย่างที่จะทำ
ก็อยากทำให้พี่โตโน่ทานคนเดียว...
ผมตั้งใจทำข้าวกล่องอย่างเต็มที่ แล้วมุ่งหน้าไปที่โรงยิมที่พี่โตโน่จะขึ้นชกกับพี่เก่ง

"พี่โตโน่!"
"อ้าว!เซน มาด้วยเหรอ... กำลังจะขึ้นชกเลย"
"วันนี้เซนทำข้าวกล่องมาให้โดยเฉพาะเลย อยากให้พี่โตโน่ทานเยอะๆ การชกครั้งนี้พยายามเข้านะ"
"อื้ม! คอยดูนะ จะชนะแล้วรีบไปหม่ำข้าวกล่องของเซนทันที ^^"


"ชนะจนได้นะ"
"ก็เพราะอยากกินข้าวกล่องของเซนนั่นแหละ เลยมีพลังในยกสุดท้าย"
"พลังอยากกินเนี่ยนะ?"
"อื้ม! พูดถึงพลังอยากกินงั้นขอกินเลยนะ" พูดไม่ทันไรพี่โตโน่ก็รีบเปิดข้าวกล่อง
"ไม่ต้องรีบขนาดนั้นหรอก ค่อยๆกินสิเดี๋ยวก็ติดคอหรอก"
"อร่อย!! ^^"
รอยยิ้มแบบนี้แหละที่ผมต้องการ
"มีอะไรที่อยากกินก็บอกเซนนะ เซนจะได้ทำให้"
"อยากกินอะไรก็ได้งั้นเหรอ?"
"อื้ม!"
"อยากกิน... อยากกิน..."
"อยากกินอะไรล่ะ"
"อยากกินเซนอ่ะ ได้ป่าว? ^^"
"...... >///< "
จุ๊บ♥
"พี่โตโน่ทำอะไรน่ะ! >///<"
"ก็ทำสัญลักษณ์ไว้ก่อนไง แล้วค่อยกินทีหลัง
คนอื่นจะได้รู้ไงว่าเซนเป็นของโตโน่ ^^"
อยากกินอะไร ผมก็ยอมทำให้หมด
เพราะผมอยากเห็นรอยยิ้มที่สดใสของพี่โตโน่


จบแล้วค๊าบบบ~หิวกันบ้างไหมเอ่ย?
ตอนเขียนไปหาดูรูปของกินที่อยากจะใส่ลงข้าวกล่อง
เขียนไปท้องร้องไปเลยล่ะคับ ฮาฮา ^__________^