[SF NR] Sevenday Kiss ♥ : รักแรกนี้ขอจุ๊บเถอะนะครับ

 

เรื่องนี้ต้องขอบอกว่าเป็นเรื่องที่เพื่อนเค้าแต่งพล็อตไว้นะคับ

เลยหยิบพล็อตมาสานต่อจนจบได้เรื่องนี้แหละ

แต่งไว้ตั้งแต่ตอนเดอะสตาร์6ออกใหม่ๆ

เอาลงไว้หลายเว็บแฟนคลับเหมือนกัน

แต่ตอนนี้มีบล็อกแล้วเลยเอามาลงไว้อ่านเล่นๆคับ^^

 

Intro~

ผม"ริท"นะครับ นักเรียนชั้นม.ปลายปี2 ^^

วันนี้ผมมีนัดกับรุ่นพี่คนหนึ่งที่หลังโรงเรียนล่ะ

รุ่นพี่คนนี้ชื่อ"พี่โตโน่"ครับ

อยู่ม.ปลายปี3 เป็นนักมวยของโรงเรียน

จริงๆผมแอบชอบพี่เค้ามานานแล้วล่ะ

แต่ไม่กล้าบอกออกไปสักที >///<

ไม่รู้ว่าพี่โตโน่เค้าจะนัดผมไปทำไมก็ไม่รู้?

 

 

 

วันที่ 1 วันจันทร์

 

หลังเลิกเรียนผมมารอพี่โตโน่ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่หลังโรงเรียน

ปีคงนี้ปีสุดท้ายที่พี่โตโน่เค้าจะอยู่ที่โรงเรียนนี้

ผมรวมรวบสติคิดวิเคราะห์สักพักนึง ก็ได้ตัดสินใจแน่วแน่แล้ว

ผมจะบอกรักพี่โตโน่ หลังจากที่แอบชอบข้างเดียวมาแรมปี

 

"ริทรอพี่นานไหม? แฮ่ก แฮ่ก!!" เสียงพลางหอบของพี่โตโน่เอ่ยขึ้น

"เอ่อ.. ไม่คับ ริทก็เพิ่งมาเหมือนกัน ว่าแต่ทำไมถึงหอบแบบนี้คับเนี่ย"

"อ๋อ! พี่รีบกระโดดเชือกกับวิดพื้น ที่ชมรมก่อนมาหาริทอ่ะคับ"

 "โหย...ไหวมั๊ยเนี่ยพี่โตโน่" ผมถามด้วยอาการเป็นห่วง

"แค่นี้จิ๊บๆคับ" รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบน้าที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ

"ว่าแต่พี่โตโน่มีอะไรหรอคับ ทำไมถึงนัดถึงหลังโรงเรียนเลย"

"มันเป็นเรื่องที่สำคัญมาก ที่พี่จะต้อง..."

"เอ่อ... ริทก็มีเรื่องจะบอกพี่โตโน่เหมือนกันคับ" ผมรีบพูดสวนขึ้น

"เรื่อง...."

"พี่โตโน่ คือ... คือ... "

"พี่โตโน่/ริท เป็นแฟนกับ ริท/พี่นะ" >///< 

" ... " O_0 ห๊า..ดันพูดพร้อมกันอีกง่ะ

"จริงหรอริท?" พี่โตโน่จับที่ไหล่ผมแล้วถามด้วยท่าทางดีใจ

"คะ..ครับ" >///<

 

พูดจบไม่ทันไรพี่โตโน่ก็กอดผมพลางกระโดดแบบเด็กๆ

พร้อมกระซิบเบาๆข้างหูว่า

"เราเป็นแฟนกันแล้วนะ ฝากตัวด้วยคับผม"

 

 

เราต่างคนต่างแอบชอบกันมาตั้งนาน แต่เราจะเป็นแฟนกันตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

 

แฟน ~ ช่างเป็นการออกเสียงที่ดูเป็นผู้ใหญ่อะไรเช่นนี้นะ >///<

 

 

 

วันที่ 2 วันอังคาร

เดินกลับบ้านด้วยกัน

 

ดีใจครับ!! ^^ วันนี้เราเดินกลับบ้านด้วยกัน

ระหว่างที่เดินอยู่นั้นไม่มีบทสนทนาเกิดขึ้นแม้แต่น้อย

แต่ผมก็ดีใจนะที่แอบมองเห็นใบหน้าที่แดงเรื่อๆของพี่โตโน่ด้วย

สงสัยก็เขิลพอๆกันกับผมนั่นแหละ อิอิ >///<

หือ! มือชนกัน ช่างเถอะแค่เดินแกว่งแขนแล้วมาชนมั้ง

เอ๊ะ! มือชนอีกแล้ว สงสัยอยากจับมือแน่เลย ^^

"มีอะไรคับ... พี่โตโน่" ผมหันไปพูดแล้วมองหน้าที่เริ่มแดงก่ำของพี่โตโน่

"...."

 

พี่โตโน่ไม่ตอบแต่ยิ้มให้คว้ามือผมไปจับทันที >///<

เราเลยจับมือกันไปตลอดทางจนมาถึงหอนาฬิกาที่หน้าบ้านของผม

"เฮ้อ! อยากอยู่กับพี่โตโน่ให้นานกว่านี้จัง" ผมถอนหายใจก่อนพูดด้วยน้ำเสียงปนเศร้าเล็กน้อย

"งั้น ตอนเช้าเราไปโรงเรียนด้วยกันมั๊ย เดี๋ยวพี่มารับเอง"

"พี่โตโน่ใจดีจัง เป็นแฟนที่น่ารักที่สุดในโลกเลย" >///<

"ให้ตายสิให้ตัวเล็กนี่" พี่โตโน่พูดพลางเอามือลูบหัวของผม รู้สึกดีจัง ~>///<

"แหะๆๆ ฮ่าๆๆ" เขิลจนต้องหัวเราะแก้ขัดแล้วคับ >///<

 

 

ดอกรักบานสะพรั่ง

 

"แฮะ แฮะ แฮะ อิ อิ"

"ริท! หนวกหู!! พ่อกับแม่จะนอน"

 

 

วันที่ 3 วันพุทธ

เพื่อนๆแซว

 

วันนี้ต้องทำทำความสะอาดห้องเรียนกับเพื่อนสาวอีก 2 คน

จริงๆก็ไม่ได้ทำอะไรมากมายหรอกครับ

มันก็คือการพบปะปรึกษาคุยกันเรื่องหัวใจดีๆนั่นแหละ

"เมื่อวานเห็นนะ หวานแหววเชียว" เกตเหยี่ยวข่าวหาตัวจับยากเอ่ยขึ้น

"นี่เกตกับเกรซเห็นด้วยหรอ" ผมตกใจเล็กน้อย

"ไม่เห็นมั้ง เล่นจับมือซะขนาดนั้น แต่ดีนะที่เย็นมากแล้วคงไม่มีคนเห็นหรอกเนอะเกต" เกรซกูรูด้านความรักพูดแซวต่อ

"ว่าแต่... ริทก็เรียบร้อยแล้วใช่ม๊า?"

"เรียบร้อยอะไรอ่ะ?"

"ก็จูบไง" เกรซพูดพลางทำท่า ^3^

" เอ่อ....ยังเลย"

"อ้าวอะไรกัน ยังอีกหรอ? เกตข่าวเธอมั่วอีกแล้วนะ"

"เห็นพี่โตโน่มือหนัก เอ๊ย!มือไว ไอ้เราก็นึกว่าเรียบร้อยแล้วซะอีก"

"เอาน่าริทยังไม่ได้จูบกัน ก็ยังไม่ต้องไปคิดอะไร เอ้าชน!" เกรซพูดพลางหยิบกระป๋องน้ำผลไม้ยกขึ้น

"ชนๆๆ!!" หวังว่าผมคงไม่เมาน้ำส้มนะ ^^

 

 

จูบ จะเป็นยังไงนะ

ผมหยิบตุ๊กตาหมีบนหัวเตียงขึ้นมาแล้ว...

จุ๊บ♥ แบบนี้หรอ

จุ๊บ♥ หรือแบบนี้นะ

จุ๊บ♥ แบบนี้มั้ง?

เฮ้อ~อยากจูบแบบโรแมนติกๆจัง

     

ทั้งหวัง และ กังวล

 
 

 

วันที่ 4 วันพฤหัสบดี

ใจเต้นแปลกๆ

 

วันนี้เรานั่งทานข้าวกล่องที่ผมลุกขึ้นมาทำสุดฝีมือแต่เช้าที่ใต้ต้นใหญ่หลังโรงเรียน

มานั่งกินตรงที่ที่เราบอกรักกันอ่ะคับ >///<

 

"ริท ข้าวติดปากแน่ะ"

 "เอ๋ ตรงไหนเหรอ" ผมลุกลี้ ลุกลนปัดรอบๆปาก

แต่แล้วมือของพี่โตโน่ก็ยืนเข้ามาปัดเม็ดข้าวที่อยู่บนปากผม

ตอนนี้ของหน้าเราใกล้กัน ผมมองไม่เคยมองหน้าใครชัดเท่านี้มาก่อนเลย

หน้าของพี่โตโน่ค่อยๆยื่นเข้ามา

ตึกตัก ตึกตัก หัวใจผมเต้นแรงจนจับจังหวะไม่ถูกแล้ว

อย่าบอกนะว่ามาแล้ว ผมหลับตาปี๋~ >///<

แล้วผมจะต้องหายใจยังไงเนี่ย?

จริงสิแล้วผมต้องเอียงหัวมั๊ยนะ?

ขณะที่ผมคิดฟุ้งซ่านอยู่นั้น

 

โป๊ก!!!

"หวา.. ริท ริท เป็นอะไรรึเปล่า? เดียวพี่พาไปห้องพยาบาลนะ"

มือเจ้ากรรมที่ค้ำร่างของผมไว้ดันลื่นนะสิ

หัวผมเลยโขกกับต้นไม้ทันที

 

 

ล้มเหลวไม่เป็นท่าเลย ซิกซิก T T

 

 

วันที่ 5 วันศุกร์

มีเรื่องให้ต้องร้องไห้

 

เลิกเรียนแล้วๆ ไม่รู้พี่โตโน่เลิกเรียนรึยังนะ

ผมบุกไปที่ห้องเรียนพี่โตโน่เลยดีกว่า ^^

 

"เอ๋~เซน นายจูบกับเก่งแล้วเหรอ!!" เอ๊ะ! เสียงพี่โตโน่นี่

"นายก็มีริทแล้วนี่นา" 

"ก็นะกัน แต่ริทอะเด็กจะตาย ไม่รู้จะต้องรอไปถึงเมื่อไหร่"

 

O_o ผมถึงกับช็อกกับคำที่พี่โตโน่พูดกับเพื่อนๆ

ทันใดนั้นพี่ก็เดินออกมาจากห้องพอดี

 

"อ๊ะ... ริท!!" O[]O

ผมหันไปเจอหน้าเหวอๆของพี่โตโน่

ผมผลักพี่โตโน่ออกไปสุดแขนแล้วหยิบนิยายเล่มหนาขว้างออกไป

ผมไม่รู้ว่าไปโดนที่ไหน แต่ที่แน่ๆตอนนี้พี่โตโน่ลงไปนอนกองกับพื้นแล้วละครับ

"นี่พี่โตโน่หวังฟันหรอเนี่ย ตาบ้าเอ๊ย" อยู่ดีๆน้ำตาเจ้ากรรมของผมก็ไหลออกมา

ผมรีบวิ่งออกจากเหตุการณ์ตรงนั้นให้เร็วที่สุด

ผมได้ยินเสียงแว่วๆของพี่เซน กับพี่กัน พูดกับพี่โตโน่

"ใจร้าย" 

"โตโน่ ทำไมถึงทำกับน้องเค้าแบบนั้นอ่ะ"

 

 

ตาบ้า ... พี่โตโน่นะพี่โตโน่

งี่เง่าที่สุดเลย ... แง้ๆ TT^TT

 

 

วันที่ 6 วันเสาร์

โรงเรียนหยุด

 

~เพื่อดาวดวงนั้นที่ฝันที่อยากเป็น เพื่อดาวดวงนั้น..~ ปิ๊บ

"สวัสดีคับ ริทพูดคับ"

"ริท! ริท! นี่เกตนะ เกรซมีอะไรจะคุยด้วย เอาไปๆ.."

"ดีจ้า ริท ไปดูหนังกันมั๊ย?"

"เอ่อ เกรซคือวันนี้ไม่ว่างอ่ะ ไว้วันหลังนะ" ผมยังซึมกับเรื่องเมื่อวานจนไม่อยากออกไปไหน

"วันหยุดแท้ๆ ไม่คิดจะออกไปไหนหรอ? น้องไอซ์ของริทก็มานะ"

เอาน้องไอซ์รุ่นน้องที่ผมสนิทที่สุดมาล่ออีก แต่ยังไงวันนี้ผมก็ไม่อยากไปไหนจริงๆ

"ช่างเถอะเกรซ ไม่มีอารมณ์ทำอะไรแล้ว"

"ก็ได้ๆ ริทนี่นะ จริงๆเลย.."

"ดูหนังกันให้สนุกนะ ฝากขอโทษน้องไอซ์ด้วยไปไม่ได้จริงๆ"

"จ้าๆ งั้นยังไงพรุ่งนี้จะโทรไปใหม่นะ"

 

เฮ้อ!

ทำไมนะ ทำไมนะ

ทำไมไม่เป็นพี่โตโน่โทรมานะ

อยากคุยด้วยจัง

 

 

โอ๊ย!! นอนไม่หลับ

พี่โตโน่นะพี่โตโน่หายไปไหน ทำไมไม่โทรมาหากันเลยนะ

ผมเหลือบมองไปเห็นกรอบรูปที่มีรูปคู่ของเราอยู่

พอไม่ได้เจอหน้ากัน เราก็เหงา

"โทรมากันบ้างสิ" ผมรำพึงออกมา

เอ๊ะ! ผมมองลงไปจากหน้าต่างชั้น2 ก็ได้เห็นกับร่างสูงของชายที่ผมรัก

"ไม่จริง พี่โตโน่"

ด้วยความดีใจผมรีบคว้าเสื้อกันหนาวตัวเก่งแล้ววิ่งออกมาพี่โตโน่

 

"ริท พี่ขอโทษนะ" พี่โตโน่พูดพร้อมกับโค้งตัวให้

" ... " O.O ผมตกใจจนพูดไม่ออก 

"วันนี้พี่ไม่ได้เห็นหน้าริทเลย พี่เลยรู้สึกว่าไม่ว่ายังไงก็ต้องเห็นหน้าริทให้ได้...

พี่รักริทนะ เพราะงั้นถึงได้อยากจูบ พี่ไม่ได้คบเพราะหวังแบบนั้นนะ"

ผมคิดมากไปเองหรอเนี่ย แค่ในหัวมีแต่คนที่เรารักก็พอสินะ

 

ผมไม่ลังเลอะไรแล้ว เลยเข้าไปกอดพี่โตโน่พร้อมกับเสียงของหอนาฬิกาที่บอกเวลาเที่ยงคืน

หน้าของเราสองคนใกล้กันอีกครั้งหนึ่ง

ร่างสูงนั้นบรรจงประทับริมฝีปากลงมาอย่างนุ่มนวล

ช่างรู้สึกดีอะไรเช่นนี้นะ ~ ราตรีนี้ยังอีกแสน